Είναι στιγμές που πρέπει να γράψεις κάποια πράγματα γνωρίζοντας εκ των προτέρων πως θα στενοχωρήσεις κάποιους ανθρώπους που μοχθούν εντοπίζοντας τα πιθανά λάθη τους. Θα στενοχωρήσεις κάποιους φίλους σου, κάποιους γνωστούς σου ή και ακόμη πιθανότατα θα αδικήσεις κάποιους άλλους που θα «καούν μαζί με τα ξερά».

Λίγο πριν την αποχή από την προπόνηση

Η χθεσινή ημέρα δεν ήταν καθόλου καλή για την ομάδα της Ζακύνθου. Οι παίκτες αναζητούν απεγνωσμένα το διευθύνοντα σύμβουλο, Στέλιο Γούναρη για να πάρουν κάποια χρήματα έναντι από τις οφειλές της ομάδας προς αυτούς. Υπάρχει γενικά μια αναταραχή.

Διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων και γενικά μια αρνητική εικόνα. Τα παιδιά αναζητούν κάποιον για να ζητήσουν χρήματα, αφού πρόκειται για επαγγελματίες παίκτες που πρέπει να αμειφθούν τα δεδουλευμένα. Κι αν ήταν παίκτες (όπως συμβαίνει σε πολλές ομάδες) αδιάφοροι, που έκαναν προσφυγές για να ζητήσουν αυτά που δικαιούνται, που δε σεβόταν τον αγώνα της διοίκησης για την ανεύρεση χρημάτων, τότε θα ήταν υπερβολικό.

Είναι όμως όλοι τους παιδιά που σέβονται και εκτιμούν. Μπορεί κάποιοι να γίνονται περισσότερο «φορτικοί» στην προσπάθεια να εξασφαλίσουν τον άρτον… τον επιούσιο, όμως ακόμη κι αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό.

Νωχελική… προπόνηση

Κάμποση ώρα μετά το ραντεβού στο δημοτικό στάδιο αποφασίζουν να μπουν στα αυτοκίνητά τους να πάνε στους Αμπελοκήπους για προπόνηση. Από τις κινήσεις τους διαφαίνεται η άσχημη διάθεση. Κανείς δεν έχει όρεξη να μοχθήσει, να αγωνιστεί. Όλων (ή καλύτερα των περισσότερων) το μυαλό είναι στις συνθήκες εργασίας και στις ανάγκες που υπάρχουν που δε μπορούν πλέον να καλυφθούν.

Ακόμη κι η προπόνηση γίνεται νωχελικά στο ξεκίνημά της. Προς το τέλος ανέβηκαν οι ρυθμοί. Ο προπονητής Σάββας Καρυπίδης (σίγουρα με τα δικά του προβλήματα) είναι επαγγελματίας. Για το καλό της ομάδας προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του αντιλαμβανόμενος φυσικά τα προβλήματα που περνάνε τα παιδιά και η διοίκηση και βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τον εαυτό του.

Που πάει η ομάδα;

Όμως εδώ έρχεται ευλόγως, το ερώτημα. Που πάμε έτσι; Την Κυριακή η ομάδα παίζει ίσως το τελευταίο της χαρτί για να διεκδικήσει τη δεύτερη θέση στον όμιλο. Κι όμως φτάσαμε ένα «βήμα» πριν την «αποχή» χθες. Γιατί με το ζόρι πήγαν τα παιδιά για προπόνηση. Πως μπορεί η ομάδα με τέτοια ατμόσφαιρα να ταξιδέψει στην Κρήτη και να διεκδικήσει «διπλό» κόντρα σε έναν αντίπαλο που θα «καίγεται» για το παιχνίδι». Πως;

Κι αυτά τα παιδιά που από μόνα τους ανέβασαν… τον πήχη, αυτά τα παιδιά θα ριχθούν… στην πυρά από όλους μας το πρωί της Δευτέρας σε περίπτωση αποτυχημένου αποτελέσματος. Όπως και η τεχνική ηγεσία. Όμως δεν είναι δίκαιο αυτό. Ας ήταν καλύτερες οι συνθήκες και μετά ας είχαμε όλοι απαιτήσεις από αυτούς.

Επειγόντως… ένεση

Δεν ξέρω τι θα γίνει. Δε μπορώ ειλικρινά να προτείνω λύση. «Μάτωσε» ο Στέλιος Γούναρης και «στέγνωσε» οικονομικά. «Μάτωσαν» κάποιοι παράγοντες και «στέγνωσαν» κι αυτοί. Θέλετε να παραδεχθούμε πως έκαναν λάθη; Να το παραδεχθούμε. Οι μέρες είναι δύσκολες. Χρήμα δεν υπάρχει στην αγορά και ο καθένας κοιτάζει να εξασφαλίσει τα προς το ζην για τον ίδιο και την οικογένειά του.

Το τελευταίο που τον απασχολεί είναι η ομάδα και η κατάληξή της. Και γι αυτό δε μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν. Τους ίδιους και τους ίδιους «αρμέγει» η διοίκηση καθημερινά, όπως κάνει η κυβέρνηση με τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους.   Όμως πλέον τα πράγματα έχουν φτάσει στο απροχώρητο.

Μπορεί να σας φανεί περίεργο αλλά είναι η αλήθεια. Δε μπορώ να γνωρίζω το «αύριο» του ΑΠΣ Ζάκυνθος. Είναι από τις λίγες φορές στην ιστορία του ρεπορτάζ που καλύπτω από την 21η Ιανουαρίου του 1986 (σχεδόν ανελλιπώς) που το μέλλον με τρομάζει. Δε γνωρίζω αν υπάρχει… μέλλον σε αυτή την ομάδα. Δεν ξέρω αν μετά από λίγες ημέρες η ομάδα θα συνεχίσει να αγωνίζεται.

Μπορεί να ακούγεται «κινδυνολογία» (κι εμένα ποτέ δε μου άρεσε να το κάνω αυτό, ούτε και το έχω κάνει ασκόπως) όμως είναι η αλήθεια. Κι αν κάποιοι από τη διοίκηση ή από το στενό της περιβάλλον δεν έχουν αντιληφθεί τις δυσκολίες και την πραγματικότητα εύχομαι ειλικρινά να μη βρεθούν προ εκπλήξεων. Έχω μια ελπίδα στη σημερινή Γενική Συνέλευση. Ελπίζω να συγκεντρωθούν τα μέλη και να πάρουν κάποιες αποφάσεις.  Αλλιώς, θα έρθουν πολύ πιο δύσκολες ημέρες. Και τότε θα αναζητηθούν ευθύνες από πολλούς.

Άρθρο του Τάσου Θεοδόση από την εφημερίδα "ΗΜΕΡΑ ΤΣΗ ΖΑΚΥΘΟΣ"