|
Πέμπτη, 04 Ιούνιος 2009 22:05 |
Ήταν στιγμές αξέχαστες, ξεχωριστές, πρωτόγνωρες για όλους μας.
Μετά τη μίζερη προπέρσινη σεζόν ήρθε η φετινή να μας δώσει χαρές, πανηγύρια για την παραμονή της ομάδας στη Γ΄ Εθνική.
Μια Γ΄ Εθνική που ήταν όπως ακριβώς την περιμέναμε. Με ομάδες που διαθέτουν παίκτες με γερό σωματότυπο, με ελάχιστες διαφορές μεταξύ τους και λίγα συνολικά γκολ σε όλο το Πρωτάθλημα. Αναφέρομαι στο Βόριο Όμιλο φυσικά όπου το 0-0 ήταν το πιο κλασσικό αποτέλεσμα που πιθανολογούσες πριν καν αρχίσουν τα παιχνίδια.
“Δεμένες” άμυνες, λίγοι κενοί χώροι, πολύ διάβασμα από όλους τους προπονητές στην τακτική, αλλά και μια εξέχουσα στρατηγική από τον αρχιτέκτονα της ομάδας του ΑΠΣ Τζο Παλατσίδη.
Πριν ξεκινήσω από τα καλά χαρακτηριστικά του Ελληνοαυστραλού τεχνικού τα οποία σίγουρα είναι πάρα πολλά, θέλω να επισημάνω ότι δεν μου άρεσε καθόλου το “κόλλημα” - προκατάληψη που έδειχνε για τους διαιτητές. Ιδίως μετά τις ήττες του πρώτου γύρου, δυσκολεύομαι να βρω δήλωση του Τζο που να μην επέρριπτε ευθύνες στον εκάστοτε διαιτητή για την ήττα που είχε δεχθεί η Ζάκυνθος. Ήταν κάτι που πραγματικά δεν μου άρεσε. Διαπίστωνα ότι είχε άδικο. Ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος, ειδικά στο χώρο του ποδοσφαίρου, ειδικά σε αυτή την κατηγορία, ειδικά στον κύκλο της διαιτησίας, όμως είναι προτιμότερο να φωνάζεις όταν υπάρχει πραγματικός λόγος κι όχι για χάρη γούστου.
Και τώρα πάμε στα θετικά τα οποία σίγουρα ήταν πάρα πολλά.
Τι να πρωτοαναφέρω; Ότι πήρε μια ομάδα πέρυσι που δε ξέραμε τι θα παρουσιάσει και την έκανε “πυραυλοκίνητη”; Ότι το νησί και ο ΑΠΣ έζησαν μεγάλες δόξες βλέποντας από κοντά ομάδα Α' Εθνικής; Ότι λύγισε ιστορικά σωματεία, όπως αυτά του Παναιτωλικού και του Πιερικού ; Ότι έκανε την πιο σύγχρονη προπόνηση που έχουμε δει ποτέ στο νησί; Ότι ότι ότι....
Θα χρειαστεί πολλές ημέρες να γράφω για τον Τζο και ίσως κουράσω κάποιους. Φυσικά η ευθύνη της επιτυχίας είναι συλλογική. “Κομμάτι” ανήκει και στους ποδοσφαιριστές, στη διοίκηση, αλλά και σε όλους τους πιστούς φίλαθλους της ομάδας (όμως ο coach είναι κάτι σαν συνδετικός κρίκος, όλων των παραπάνω). Αντιθέτως, η επιτυχία της ομάδας δεν ανήκει σε εκείνους που κάνουν τους προπονητές στην κερκίδα. Πληρώνουν βέβαια εισιτήριο, αλλά τι να το κάνω; Έτσι κάνουν κακό στον ΑΠΣ. Μιλούν χωρίς επίγνωση δεδομένων και καταστάσεων.
Για τη νέα χρονιά τώρα, ξέχωρα από τα οικονομικά προβλήματα που υπάρχουν, το ιδανικότερο θα ήταν να μείνει ο βασικός κορμός. Υπάρχει η χημεία και η έτοιμη συνταγή του Τζο, η οποία και είναι αποδεδειγμένα επιτυχημένη. Με την προσθήκη μάλιστα ενός “βαρύ” φορ – γκολτζή ο ΑΠΣ θα δυναμώσει αισθητά.
Συμπεράσματα για αυτούς που πρέπει να φύγουν και εκείνους που πρέπει να μείνουν δεν μπορούν να εξαχθούν εις βάθος από εμάς. Η διοίκηση γνωρίζει καλύτερα τον προϋπολογισμό και τις προϋποθέσεις αυτών. Το να πω εγώ ή ο κάθε ένας ότι πρέπει να μείνει για παράδειγμα ο Στρατομήτρος (επειδή είναι καλός παίκτης) δε λέει κάτι. Το θέμα είναι αυτοί που θα φύγουν να αναπληρωθεί το κενό τους. Αν είναι και φτηνότεροι αυτοί που θα έρθουν ακόμα καλύτερα και για εκείνους που πονάει η τσέπη.
Δε ξέρω τι μας επιφυλάσσει το νέο ταξίδι στα... μονοπάτια της Γ' Εθνικής, ειδικότερα αν η ομάδα συμμετάσχει στο Νότιο όμιλο, όμως θεωρώ ότι η διοίκηση θα βρει το δρόμο και τις λύσεις για το καλό της ομάδας. Αρκεί να βρει τα στοιχειώδη εχέγγυα από την τοπική κοινωνία. Τους τοπικούς φορείς. Ας ελπίσουμε τα πρόσφατα λόγια του βουλευτή κ. Βαρβαρίγου και του Δημάρχου Δ. Ακτύπη να μην πέσουν στο κενό και η ομάδα της Ζακύνθου να έχει ανταπόκριση, αρχής γενομένης από το θέμα του γηπέδου.
Υ.Γ: Τζο σε ευχαριστούμε για όλα όσα μας πρόσφερες, θα είσαι για πάντα στις καρδιές μας. Καλή τύχη όπου κι αν πας.
 |
